Femke.png

Verandering en de daarbij behorende crisis(sen) zijn een gegeven in het leven, maar in onze westerse maatschappij hebben we met elkaar ‘afgesproken’ dat het niet oké is. Daarom proberen we met allerlei dingen de crisis te ontkennen, onderdrukken en te verzachten. We doen zogezegd alsof het er niet is. Ook ik heb dat in mijn leven gedaan maar echt werken deed dat niet. De crisissen bleven komen en in steeds ergere, heftigere vormen.

Toen ik aan vernieuwend begon zat ik vooral in mijn hoofd, wilde ik alles onder controle hebben, voelen was eng en onderdrukte ik op mijn intuïtie. Gaande weg werd mij duidelijk dat ik aan het overleven was en werd het verlangen om te leven vanuit wie ik echt ben pijnlijk voelbaar. Ik had al dat kunst en vliegwerk in mijn leven gedaan om een ontzettend krachtige, intuïtieve oer vrouw die ik ben, te onderdrukken. En ik zag hoe ik dat in de wielen reed, de hele dag.
In de vernieuwende groepen voelt het heel fijn dat ik dit proces niet (meer) alleen hoef te doen. Ik leer enorm van anderen en ik kan continue oefenen om mezelf te zijn. Heerlijk om te ervaren dat je elkaar aanmoedigt en uitnodigt om dit steeds vaker te doen. Ik kies nu makkelijker en vaker voor mijn kracht, humor, intuïtie en mijn warme liefde. Ik laat de vrouw wie ik ben er vol zijn en stromen. En dat voelt…. als de bedoeling. Maar ik moet het elk moment weer blijven DOEN. Het is elke keer weer een keuze, ga ik mijn oude grammofoonplaat aan overlevingspatronen weer doen of….. ben ik mezelf?

Doe jij samen met mij mee? Met leven en jezelf helemaal laten zien, voelen en stromen? Ik nodig je van harte uit.