Ondanks alle luxe waar ik mij mee omringd zag, het geld dat ik verdiende, een mooi huis, een goede relatie, maakte mij dat niet echt gelukkig. Daarnaast liep ik totaal vast in mijn werk. Kortom: ik voelde een hartverscheurend onvermogen om tevreden in het leven te staan. Ik voelde mij bij tijd en wijle een vreemdeling in mijn eigen huis. Mijn ziel bleef als het ware aan mijn mouw trekken, zo van: ‘Hé, stop, waar ben je nu helemaal mee bezig, let eens op mijn diepere behoeften.’ Maar ik bleef doorrennen en had geen oog voor wat het mij wilden vertellen. Ik belandde in een diepe crisis en ik werd eindelijk alert toen het leven mij een klap uitdeelde. Ik stelde mezelf de vraag: ‘Is dit nu alles?’, ‘Wat wil ik nu echt?’ en ‘Kan het anders?’, maar nog essentiëler: ‘Wie ben ik?’

Toen ik Frans Bakker voor het eerst, bijna als door magie, ontmoette en ik hem hoorde praten over zijn Vernieuwend proces, sloeg mijn hart een keertje over, ‘struikelde toen over zijn eigen voeten en viel languit op de grond’. Mijn hart stond weer op, veegde het vuil van zich af, haalde diep adem en zei: ‘Ik ga dit proces aan!’ Mijn hart sprak en mijn verstand (of mijn ego) stapte even uit mijn lichaam, keek mijn hart verbijsterd aan en vroeg toen in stilte : ‘Eerlijk waar?’

‘Ja’, antwoordde mijn hart, ‘Eerlijk waar’. De daad bij het woord voegend schreef ik mij direct in voor de opleiding ‘Vernieuwend ’. Sindsdien heb ik het proces zijn ding laten doen en wordt ik steeds  meer mezelf. Ik heb de verbinding met mezelf en met de mensen om mij heen hersteld en dat schenkt mij eenvoudig geluk. Ik voel een diep vertrouwen in mezelf, in anderen, in de goede afloop van de dingen, in het leven en dat is misschien wel de meest vruchtbare ondergrond waarop dingen kunnen groeien.

Mijn ervaringen en kennis die ik onderweg heb opgedaan wil ik graag doorgeven aan anderen, vanuit mijn hart en dienend voor alle betrokkenen. Vernieuwend is wat ik wil voorleven. Voor deze ontdekking was blijkbaar ‘het leven’ nodig.